கடிதங்கள்

அன்புள்ள அப்பாவிற்கு…

அன்புள்ள அப்பாவுக்கு,

தந்தைக்கு கடிதம்

தந்தைக்கு கடிதம்

தங்கள் அன்பு மகன் எழுதிக்கொள்வது, உங்களுக்கும் கடிதம் எழுதிவிட்டால் இப்போதைக்கு என் மனம் கொஞ்சம் நிம்மதி அடைந்துவிடும். உங்களுக்கு முதல் கடிதமாக எழுத எனக்கு விருப்பமில்லை. அதற்கு இரண்டே காரணங்கள்தான்.

  • ஒருவேளை இக்கடிதம் பெரிதாக, நீண்டு செல்லலாம்.
  • இக்கடிதம் உங்களுக்கு முதல் கடிதம் அல்ல.

நீங்கள் மறந்திருக்க மாட்டீர்கள். ஏற்கனவே நான் உங்களிடம் இரு கடிதங்கள் கொடுத்திருக்கிறேன். பத்திரமாக இருக்கும் என நம்புகிறேன். இன்னும் 2 கடிதங்கள் எழுதினேன். அவை உங்களை வந்து சேரவில்லை.

சரி. பழந்கதைகளை விட்டுவிட்டு இப்போது கடிதத்தைத் தொடர்கிறேன். மற்ற இருவருக்கும் கடிதம் எழுதியாகியபடியால் உங்களிடமும் சில எண்ணங்களைப் பகிர்ந்துகொள்ள ஆவல். அவ்வளவே!

என்னைச் சிறப்பானவனாக வளர்த்தெடுக்க நீங்கள் விருப்பம் கொண்டிருப்பீர்கள். அதன்படியே என்னையும் வளர்த்திருக்கிறீர்கள். நான் அவ்வாறே வளர்ந்தேனா? என்பதெல்லாம் தனி.

கொஞ்சம் வருத்தம் என்னுள்ளும் தொக்கி நிற்கிறது அப்பா! நீங்கள் பெருமிதம் கொள்கிறபடி ஏதாவது நிகழ்த்தவேண்டும் என்கிற ஆவல் மட்டும் பல ஆண்டுகளாக என் மனதுள் கொதித்து எழுந்து அடங்கவே மறுக்கிறபடி, திமிறுகிறது.

என்ன வார்த்தைகளையெல்லாம் இன்னும், இன்னும் இட்டு என் நிலையை உங்களிடம் சொல்வதெனத் தெரியவில்லை. ஆனாலும் என் நிலை உங்களுக்கு கொஞ்சமேனும் புரிந்திருக்கும்.

என் வாயிலிருந்து சில வார்த்தைகளாவது வெளியே கேட்காதா? என நீங்கள் எண்ணும்படியாக பலவேளைகளில் நான் (மௌனம் சாதித்தபடி ) நடந்துகொண்டிருக்கிறேன். பொறுத்தருளவும்.

ஆனால் உங்களிடம் நான் பேச நினைக்கும் எல்லாவற்றையும் உங்கள் எதிரில் பேச இயலவே இல்லை. உங்கள் மேல் எனக்கு பயமா? என்றால் இல்லை. இல்லவே இல்லை என உறுதியுடன் கூறிக்கொள்வேன்.

என் அப்பாவின் மேல் எனக்கு பயம் கிடையாது. மற்றவர்களை விட மரியாதை உங்கள் மேல் எனக்கு அதிகம். நான் உங்களிடம் அதிகம் பேசாமல் இருந்தாலும், உங்கள் அறிவுரைகளை நீங்கள் தந்துகொண்டேதான் இருக்கிறீர்கள். அதை நான் ஒருபோதும் மறந்ததில்லை. ஆனால் செயல்படுத்த முடியாமல் பலவேளைகளில் திணறியிருக்கின்றேன். நீங்கள்தான் என்னை அதிலிருந்து காப்பாற்ற வேண்டும்.

உங்கள் வளர்ப்புமுறை குறித்து பலரும் என்னிடம் கேட்டுள்ளனர். காரணம் எனது அணுகுமுறையாக இருக்கலாம். எனது நடத்தையாக இருக்கலாம்.

எப்போதெல்லாம் எனக்கு கண்டிப்பு தேவைப்பட்டதோ, அப்போதெல்லாம் வழங்கினீர்கள். எனது திறமையின் எல்லைவரை மட்டுமே உங்கள் கண்டிப்பு சென்றது. வீணாக உங்கள் விருப்பங்களை என் மேல் நீங்கள் திணித்ததே இல்லை. எனவே நீங்கள் உன்னதமானவர்.

தம்பிக்கு அதே அளவு அறிவுரை சரியான தருணத்தில் கிடைக்கவில்லையென்று நினைக்கிறேன். உங்களுக்கு இன்னும் தருணம் இருக்கிறது. அவன் இன்னும் உயரம் எட்ட நீங்களும் அவசியம்.

என் மேல் நானே கொள்ளாத நம்பிக்கை கொண்டிருக்கிற மனிதர் இந்த உலகத்தில் உண்டென்றால், அது நீங்களாகவே இருக்கமுடியும். நான் எப்படி என்னை வடிவமைக்கவேண்டும் என நானே சிந்திக்க நீங்கள்தான் காரணமாய் இருந்துள்ளீர்கள்.

உங்களை உங்கள் அப்பா (என் பாட்டனார்) எப்படி வளர்த்தார் என்பதை நீங்கள் கூறவும், உங்களைவிட வயதில் மூத்தவர்களான பலரும் கூறக் கேட்டிருக்கிறேன். உங்கள் வளர்ப்புமுறைகள் அதன் காரணமாகவே என்னை ஆச்சர்யப்படுத்துகின்றன.

யாராவது பேசிக்கொண்டிருந்தால், அவர்களின் வார்த்தைகளைக் கொண்டே அவர்களை மடக்கினால் அவர்களிடம் உங்கள் தொழில் குறித்தும், இன்னாரின் மகன் நான் என்றும் வார்த்தைகள் விழும். எனக்குத் தெரியும். நீங்கள் எந்த தொழில் செய்திருந்தாலும், உங்கள் நாவின் வன்மை அப்படித்தான் இருந்திருக்கும்.

நான் என்ன மாதிரியான புத்தகங்கள் படிக்கவேண்டும் என தீர்மானித்தீர்கள். எனக்கு சிறந்த வாசிப்பு அனுபவங்களைத் தந்தீர்கள். எப்போதும் அதை நான் மறக்கவே மாட்டேன்.

நான் நாளிதழ்களை எழுத்துக் கூட்டி படித்துப் பழகுகிறபோது எனக்கு தெரிந்து நான் 2 அல்லது 3-ம் வகுப்பு படித்துக்கொண்டிருப்பேன். இப்போதும் ஆச்சர்யமாக இருக்கிறது.

ஒரு நாளிதழின் எந்த செய்தியை ஆழமாகப் படிக்க வேண்டும்? எதை கவனிக்க வேண்டும்? எதை ஒதுக்க வேண்டும்? செய்திகளின் உள் அர்த்தம் என்ன? எதுதான் நடுநிலைத்தன்மை? எப்படி ஒரு செய்தியைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்? ஒரு வார இதழை எப்படி படிக்க வேண்டும்? எதை நினைவில் கொள்ளவேண்டும்? எதை தூர ஓட்ட வேண்டும்?  வியாபார உத்திகள், சமகால அரசியல், வாழ்வியல், சமூகம் ……ம்ம்ம்ம் இன்னும் இன்னும் எவ்வளவோ…??  சொல்லிக் கொடுத்திருக்கிறீர்கள். சாதாரணமாக எந்த பிள்ளைக்கும் ஒரு தந்தை இப்படியெல்லாம் சொல்லமாட்டார் என நினைக்கிறேன்.

இதை எளிதாக சில ஆண்டுகளுக்கு முன் உணர்ந்தேன். சிலருக்கெல்லாம் ஏன் நாளிதழ்களைப் படிக்க வேண்டுமென்றே தெரியவில்லை. சிலரோ தேவையற்ற செய்திகளில் நாட்டம் கொண்டு நேரம் போக்கியதைக் கண்டிருக்கிறேன். அந்த வகையிலும் உங்களுக்கு நன்றி. நீங்கள் யார்க்கும் வாய்க்காத ஒரு அப்பா!

உங்கள் அரசியல் கொள்கைகள் யாவையும் என்னை பத்தாம் வகுப்பு படிக்கிறவரையில் நெருங்கவே இல்லை. அதன்பின் நான் படித்த புத்தகங்கள்தான் என்னை மாற்றியிருக்கும் என நினைக்கிறேன். நன்றி. எப்போதுமே இந்த புத்தகத்தைப் படி/வாங்கு என நீங்கள் சொன்னதே இல்லை.

எனக்கான சுதந்திரத்திற்கான எல்லைகளை என் வயது ஏற, ஏற அதிகரித்துக்கொண்டே போனீர்கள். அதேஅளவு என் வயது ஏற, ஏற உங்கள் மீதான எனது விருப்பமும் அதிகரித்துக் கொண்டேதான் இருந்தது.

நான் என் முகத்தைக் கண்ணாடியில் பார்க்கிறபோதெல்லாம் உங்கள் முகம் போல் எனக்கு தோன்றுகிறதே இல்லை. எனக்குத் தெரிய, என் நடவடிக்கைகள் உங்களைப் போல இல்லவே இல்லை. ஆனாலும் உங்களைப் போல நான் உருவத்தில் இருக்கிறேன் என்றும், உங்களை என் செய்கைகளினால் நான் பிரதிபலிக்கிறேன் என்று ( உங்களை நன்கு அறிந்த ) பிறர் கூறுகையில் வியப்பைத் தவிர எனக்கு வேறேதும் தோன்றுவதே இல்லை.

உன் தந்தையால் தான் இன்று சிறப்பாக இருக்கிறேன் எனக் கூறுகிறவர்களைக் கண்டிருக்கிறேன். பேசியிருக்கிறேன். அதனால் ஆச்சர்யப்பட்டும் போயிருக்கிறேன். எத்தனை விதமான ஆட்களைப் பழகி வைத்துள்ளீர்கள்? எத்தனை எத்தனை அனுபவங்களைக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்? எனக்கெல்லாம் அப்படி அமையுமா? என காத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.

நீங்கள் என்னோடு பேசுகிற பொழுதும் ஆச்சர்யம்தான்! உங்களோடு பதினைந்து நிமிடங்கள் பேசினால் ( அதாவது நான் உங்கள் பேச்சைக் கேட்டால்!! ) என்னால் குறைந்தபட்சம் 5-6 பதிவுகள் எழுத முடியும். அவ்வளவு பேசியிருக்கிறீர்கள். அவ்வளவு தெரிந்து வைத்துள்ளீர்கள்.

என் ஆவலெல்லாம் ஒன்றே ஒன்றுதான். நான் உங்களை விட அதிக புகழ் பெற வேண்டுமென்று உங்கள் விருப்பம் இருக்கும். அது இயற்கைதான். ஆனால் எனக்கோ உங்கள் அளவாவது அனுபவங்களும், நண்பர்களும், புகழும் கிடைக்க வேண்டும். அதற்கு நான் உழைக்க வேண்டும்.

நம் சுற்றத்தார் எல்லோரையும் கணக்கில் எடுத்தால் நீங்கள் மட்டும் தனித்து தெரிவீர்கள்! உங்கள் கொள்கைகள் மீது மற்றவர்களுக்கு விருப்பம் இல்லாவிட்டாலும், உங்கள் மேல் யாரும் குறை சொன்னதாக அறியவில்லை. ஏனெனில் உங்களின் குணத்தால், மனத்தால் அந்த பெயரை ஈட்டியிருந்தீர்கள். நான் உங்கள் அளவிற்கு கடவுள் மறுப்பு கொள்ளவில்லை என்றாலும் மூட நம்பிக்கைகளை வெறுக்கிற அளவில் நானும் உங்கள் பாதையில் செல்கிறேன்.

பணத்தை விட குணத்தில் சிறந்த மனித மனங்கள்தான் வாழ்க்கைக்குத் தேவை என புரியவைத்திருக்கிறீர்கள். எனக்கு கிடைத்த தோழர்களை எண்ணி மகிழ்கிறேன்.

இன்னும் இன்னும் எத்தனை பக்கங்கள் வேண்டுமானாலும் உங்களிடம் பகிர்வதற்கு என்னிடம் எண்ணங்கள் இருக்கின்றன. தந்தை-மகன் (உறவின் மேன்மை) குறித்து வள்ளுவரும் சில குறள்களைக் கூறியுள்ளார். அதையெல்லாம் இங்கே இட்டு நிரப்பி உங்களை மேலும் புகழ்ந்து……ம்ம்ம்ம். போதும். அதெல்லாம் தேவையே இல்லாதவை. அதைவிட மோசமானதாக வேறேதும் இல்லை.  நான் அதிகம் உங்களுக்கு எழுதுவதைவிட, உங்களிடம் பேசுவதற்கே விரும்புகிறேன். அதைத்தான் நீங்களும் விரும்புவீர்கள் என எனக்கும் தெரியும். உங்களோடு மனம்விட்டு, அச்சம்விட்டு, உள்ளத்தில் எழுகிற சொற்களையெல்லாம் வெளித்தள்ளிப் பேசுகிற அந்த நாள் எந்நாளோ? தெரியவில்லை. ஆனாலும் நாம் இருவரும் பேசித்தான் ஆகணும்!

இதிலுள்ளவையெல்லாம் கொஞ்சம்தான். எழுத நினைத்தவை இன்னும் அதிகம். உங்கள் பதில் கடிதம் நான் எதிர்பார்க்கமாட்டேன். நீங்கள் என்னிடம் தொலைபேசியிலேயே பேசினால் பொதும் உங்கள் குரல் என்னை எந்நாளும் வழிநட்த்தும். அந்த நம்பிக்கை எனக்கு இருக்கிறது. எனக்கு அதுவே போதும்.

      இப்படிக்கு,

                   உங்கள் அன்பு மகன்

அன்புள்ள அம்மாவுக்கு,

அன்புள்ள அம்மாவுக்கு,

கடிதங்கள் வெறும் காகிதங்கள் அல்ல.

கடிதங்கள் வெறும் காகிதங்கள் அல்ல.

தங்கள் அன்பு மகன் எழுதியது. தம்பிக்கான கடிதம் அனுப்பப்பட்டது. இன்னும் பதில் வரவில்லை. இருந்தாலும் உங்களுக்காக ஒரு கடிதம் எழுதுவது எனக்கான விருப்பம்.

உலகில் அம்மாக்களை பற்றி எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். எத்தனையோ ஆண்டுகள் உங்கள் அருகிலேயே இருந்திருக்கிறேன். இப்போதெல்லாம் உங்களைப் பிரிந்திருந்தால் மனம் வலிப்பதில்லை. என்னுடைய எண்ணம் யாவிலும் நீங்கள் வழி நடத்துவீர்கள் என்கிற எண்ணம் எனக்குண்டு.

வீண் வார்த்தை அலங்காரங்களால் உங்களைப் புகழ்வது மோசமான செயலாக நான் கருதுகிறேன். ஆனால் நீங்கள் உன்னதமானவர் என்பதில் எந்த மாற்றுக்கருத்தும் எனக்கில்லை.

எனது பள்ளிக்காலத்தில் எனக்கு எப்போதெல்லாம், அன்பு தேவைப்பட்டதோ, அப்போதெல்லாம் வழங்கினீர்கள். எப்போதெல்லாம் கண்டிக்க வேண்டுமோ, அப்போதெல்லாம் கண்டித்தீர்கள். ஆனால் உங்கள் கண்டிப்பு எல்லாம் கோடை மழை போல தான் என்பதை உணர்கையில் உங்கள் அன்பின் மகத்துவம் உணர்கிறேன்.

எனது முதல் தோல்வியின் பிடியிலிருந்து என்னை மீட்டெடுக்க எவ்வளவு முயன்றீர்கள் என்பதை இப்போது நினைத்தாலும் ஆச்சர்யமாக இருக்கிறது. அந்த வகையில் நீங்கள் யாருக்கும் வாய்க்காத ஒரு தாய். இப்போதும் தோல்விகள் என்னை அழுத்துகிறபோதெல்லாம் உங்கள் நினைவுகள் என்னை காப்பாற்றுகின்றன.

சத்தியமாக சொல்கிறேன். நான் எவ்வளவோ கடைகளிலும், பிறர் வீடுகளிலும், மற்ற இடங்களிலும் தேனீர் அருந்தியிருக்கிறேன். உங்கள் தேனீர் மட்டும்தான் நினைவில் உள்ளது.

இன்னோர் சிறப்பான தேநீரும் நினைவை விட்டு அகலாது!

எல்லோருக்கும் தாய் எப்போதுமே சிறப்பான உறவுதான்.

நீங்கள் என் மேல் வேறு எவரும் கொள்ளாத நம்பிக்கை கொண்டிருப்பீர்கள். நான் உங்கள் மேல் நம்பிக்கை இழப்பதற்கான சூழல் இதுவரை அமைந்ததே இல்லை. இனி அமையப் போவதும் இல்லை. ஏனென்றால் நீங்கள் என் அன்னை!

40 வயது நெருங்குகையில் உங்களுக்குள் ஏற்பட்ட ஆர்வம் என்னுள் இன்னும் ஆச்சரியத்தை உண்டு பண்ணுகிறது. ஆம். நீங்கள் உங்களிடமிருந்த புதிய பரிமாணத்தை வெளிக்கொண்டு வந்தீர்கள்.

இன்னும் எத்தனை எத்தனையோ பரிமாணங்கள் உங்களுள் இருக்கக்கூடும். அவையெல்லாம் எப்போது வெளிப்படும் என்கிற எண்ணத்தில் ஆழ்ந்த உறுதியோடு நிற்கிறேன்.

நீங்கள் நிச்சயம் என்னை வழிநடத்தி செல்வீர்கள். என் நம்பிக்கை பொய்யாகப் போகாதுதானே!

தாய் என்கிற உறவினை உங்களிடமிருந்து நான் பெற்றேன். உணர்ந்தேன். உங்களைப் பற்றி அதிகம் எழுதினால்தான் என்றில்லை. எப்போதுமே என் பிரியத்திற்குரியவர் நீங்கள். உங்கள் பிரியத்தில் நானும் இருப்பேன் என எனக்குத் தெரியும் அம்மா.

என்றாவது ஒருநாள் என்னால் நீங்கள் பெருமைப்பட வேண்டும். அந்த நாளை நோக்கி என் பயணம் நாட்களை நகர்த்துகிறது. பயணத்தின் முடிவில் உங்களைச் சந்திக்கிறேன்.

அதிகம் எழுத வேண்டும். பலவற்றையும் பகிர வேண்டும். ஆனால் நீங்களும் எழுத விருப்பம் கொண்டால்..? என்ன செய்வது? நீங்கள் ஏதேனும் சொல்ல விரும்பினால் எனக்கு அடுத்த கடிதத்தில் எழுதவும்.

                                      உங்கள் கடிதம் காண விரும்பும் ,

                                              உங்கள் மகன்.

 

 

அன்புள்ள தம்பிக்கு…

அன்புள்ளதம்பிக்கு,

அண்ணன் எழுதியது. உனக்காக நான் ஒரு கடிதம் எழுதினால் நன்றாக இருக்கும் என்று எண்ணித் துவங்குகிறேன். எவராலும் சுலபமாக புரிந்துகொள்ளப்படாத சகோதரர்கள் நாம் என்று நினைக்கிறேன். நாம் உண்மையிலேயே நல்ல சகோதரத் தன்மையோடு இத்தனைகாலமும் வாழ்ந்துள்ளோமா எனக் கேட்டால் இல்லை என்றுதான் சொல்வேன்.

இருவருக்குமே முதிர்ச்சியில்லை என்று சொன்னால் அது கொஞ்சம்தான் உண்மை. காரணம் இணக்கமான சகோதரர்களை நம் வாழும் காலத்திலேயே கண்டுள்ளோம். நம் இருவர் மீதும் நம் பெற்றோர் மிகப் பெரிய நம்பிக்கை கொண்டுள்ளார்கள். நம்முடைய ஒவ்வோர் வெற்றிக்கும் பின்னால் அவர்களின் புன்னகையும், கண்ணீரும் நமக்கு அத்தனை துல்லியமாகப் புரிவதில்லை என்று நினைக்கிறேன்.

நம் அளவிற்கு சண்டையிட்டு அடிக்கடி குலாவுகிற சகோதரர்கள் சொற்பம்தான் என்று நான் நம்புகிறேன். அடக்க இயலாத கோபங்களை உன் மீது நான் கொண்டிருந்த தருணங்களும் உண்டு. அளவில் அடங்காத அன்பை உன் மீது கொண்ட காலங்களும் உண்டு.

உன் அளவிற்கு என்னைப் புரிந்துகொண்டவர்கள் இவ்வுலகில் எனக்குத் தெரிந்து எவருமில்லை. அத்தனை துல்லியமாக என் எண்ண ஓட்டங்களைப் புரிந்தவன் நீ. நீ இல்லாத தருணங்கள் இரணமாகியபோதுதான் இதை உணர முடிந்தது. உன் உணர்வுகளின்பால் எனக்கு அத்தனை நாட்டம் இல்லை.

சமீப காலங்களில் என்னை அடிக்கடி கோபம் செய்யும்போதும் கூட அத்தனை வெறுப்பு கண்டதில்லை என் மனம். காரணம் நீ இல்லாது நான் தவித்த தருணங்கள்தான்.

நீ சரியாக கணிப்பாய். என்னை மற்றவர் முன்னிலையில் உயர்த்திட, என்னை நானே செதுக்கிட உன் அறிவுரைகள் பயன்பட்டன. பல தருணங்களில் நான் பெறவேண்டிய புகழ்களை நீ அறிந்தும்-அறியாமலும் தட்டிச் சென்றிருக்கிறாய். பரவாயில்லை. நான் வருத்தம் கொள்ளவில்லை. ஏனென்றால் நீ என் தம்பி!

நான் எப்போது சிறப்பாக செயல்படுகிறேனோ அப்போது மட்டுமே உன் பாராட்டு கிடைக்கும். சமீபத்திய திட்டுகள்  அனைத்தையும் இப்படி நினைத்து கொள்கிறேன். நன்றி.

நான் அவசரத்தில் வார்த்தைகளை உதிர்த்தாலோ, தவறுகள் ஏதும் நேர்ந்தாலோ என்னை என்னுள் இருந்து மீட்கிற இரட்சகன் நீ. பெருமைக்கு சொல்லவில்லை. என்னைப் பற்றி அறிந்தவன் நீ.

என் நண்பர்களை உன் நண்பர்களாய் பாவித்தவன் நீ. அவர்களுக்கும் நன்றி சொல். உன் அனுபவங்களையெல்லாம் என்னோடு பகிர்ந்து வழி சொன்னவன் நீ. மிக்க நன்றி.

அக்காள் கூட சொன்னாள். இப்போதெல்லாம் அவனைப் பேர் சொல்லாமல் தம்பி என்றே சொல்கிறாய். இக்குணம் எப்படி வந்தது.?  அட! ஆமாம்!!   என்று எனக்கே தோன்றியது. அப்படிப்பட்டவன் நீ!

உன்னைப் பற்றி என் ஆசிரியர்கள் என்னிடம் விசாரித்த தருணங்கள் பெருமையானவை. நம் பாட்டிக்கும் உள்ளூர புன்னகை தரும் அளவிற்கு உன் கல்வித்தரத்தை உயர்த்திக் கொண்டாய். எனக்கு அந்த தருணம் கிடைக்கவில்லை. இனியும் கிடைக்காது. வாழ்த்துகள் தம்பி!

எத்தனைப் பெருமையாய் உன்னை நான் சொன்னாலும் நான்தான் உன்னை விடச் சிறப்பானவன் என்கிற கருத்து பிறரிடத்து வந்துள்ளது. இனியும் வந்தால் கொஞ்சம் மகிழ்வேன். உனக்கு அதற்காகவும் நன்றி!

எப்போதும் எனக்குள் தோன்றக்கூடிய தலைக்கனங்கள், பிறர் உண்டாக்குகிற தேவையற்ற வீண் புகழ்கள் யாவையும் அழிக்கிற சக்தி எப்போதும் உனக்குண்டு. மிக்க நன்றி. எப்போதும் எனக்கானவன் நீ! வாழ்வின் எந்த தருணங்களிலும் என்னைப் பிரியாதே தம்பி!

உனக்கும், எனக்கும் பல்வேறு விடயங்களில் வேறுபட்ட விருப்பங்கள் இருக்கலாம். அதனாலென்ன? என் பிரியம் என்றும் உன்னோடுதான்!

எனக்கு ஒரு அசட்டுத்தனமான எண்ணம்  இருக்கிறது. உன்னிடம் கூட சொல்லியிருந்தேன். அதேதான் இப்போதும்!!!

“நீ பெற்ற வெற்றிகளை விட என் தோல்விகளின் எண்ணிக்கை அதிகம். நீ பலமுறை வெற்றியின் ருசி கண்டவன். அதனால் உன் போராட்டம் வெற்றி நோக்கியதாய் இருக்கும். நீ தோல்வி காணவும் போவதில்லை. ஆனால் நான் பெறும் ஒற்றை வெற்றி கூட உன் வெற்றியைவிட வலியதாய்த் தோன்றுகிறது எனக்கு.

வெற்றியை மட்டுமே ருசிக்கிற வாய்ப்பு கிடைக்கப் பெற்றவன் நீ. தவறாகச் சொல்லவில்லை. தோல்விகளுள் மூழ்கியவனைப் போய்க் கேள்! வெற்றியின் ருசியை முழுதாய் அறிந்தவன் அவன்தான்!!

அதிகம் எழுத வேண்டும். பலவற்றையும் பகிர வேண்டும். ஆனால் நீயும் எழுத விருப்பம் கொண்டால்..? என்ன செய்வது? நீ ஏதேனும் சொல்ல விரும்பினால் எனக்கு அடுத்த கடிதத்தில் எழுதவும்.

உன் கடிதம் காண விரும்பும் ,

உன் அண்ணன்.