உருப்படியாய் எழுதுவது

இவ்வருடம் தொடங்கியதில் இருந்தே அதிகம் அழைப்புகள் வருகின்றன. என்ன காரணமாய் இருக்குமெனத் தெரியவில்லை. ஆனாலும் இது நல்லதுதான். நம்மை விசாரிக்கச் சிலர் இருக்கிறார்கள். நமக்கு ஆறுதலாய் சிலர் இருக்கிறார்கள். நம் மேல் அக்கறையாய் சிலர் இருக்கிறார்கள்.

கொரோனா காலம் முழுக்கவே நிறைய நேரம் கைவசமிருந்தது. ஆனால் உருப்படியாய் செய்த விஷயங்கள் குறைவுதான். புதிதாய் கற்றுக்கொண்டதும் குறைவுதான். ஆனாலும் ஏதோ சில விஷயங்கள் சாதகமாய் அமைந்தன.

வேறென்ன படிக்கிற? புதுசா எதுவும் எழுதுறியா? இவ்விரண்டுக் கேள்விகளும் வெவ்வேறு நாட்களில் வெவ்வேறு தருணங்களில் இரு கைகளும் போதாமல் எண்ணிச் சொல்லுமளவு கேட்கப்பட்டது. அதற்கான பதில்களில் ஒன்று இவ்வாண்டின் துவக்கத்தில் இறுதியானது.

புதிய கதை எழுதியாயிற்று. விரைவில் வெளிவரும். எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு விரைவாக.

கிட்டத்தட்ட ஏழு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மீண்டும் அதே புள்ளிக்கு நண்பரொருவர் வருகிறார். நீ தினமும் எழுதினால் என்ன?

கண்டிப்பாக முன்பைப் போல அப்படி என்னால் எழுத முடியாது என்பது அவருக்கு மட்டுமல்ல எனக்கும் தெரியும். ஆனாலும் தினமும் படி. எழுத முயன்று பார் என்று கட்டளையாய் சொன்னார். இரு நாட்களுக்குப் பின் மீண்டுமொருமுறை அலைபேசியில் வந்து சொன்னதும் பகீரென்றிருந்தது.

‘ஒரு மனுஷன் உனக்காக உன் நல்லதுக்காக ஒரு விஷயம் சொன்னா, அதை செய்யவே மாட்டியா?’ இதே டோனில் காதில் வந்து ஒலித்தது. கடந்த பத்தாண்டுகளில் இதுபோல நிறைய பேரின் அக்கறையை நான் பெற்றிருக்கிறேன்.

தினமும் எழுதுவது நல்ல பயிற்சி. ஆனாலும் உருப்படியாய் எழுதுவதுதான் முறை. கதை மாதிரி எதையாவது எழுதினால் எனக்கே பிடிக்கவில்லை. சமீபத்தில் ஒரு தோழர் என்னிடம் கேட்டு தீராக் கனா PDF வாங்கிக் கொண்டுபோனார் ஒரே இரவில் படித்துவிட்டு (38 பக்கங்கள் படிக்க அரை மணியே அதிகமன்றோ!) மறுநாளில் சில நிமிடங்கள் மனம் திறந்து பாராட்டினார். வழக்கமான கதை மாதிரி இல்லை. இன்னும் நல்லா எழுது என்றார்.

நல்ல மடிகணினி ஒன்று தேவை. இப்போது இருப்பது நன்றாகவே ஒத்துழைக்கிறது என்றபோதிலும் அதன் இறுதிக்காலத்தை எட்டிவிட்டதை உணர முடிகிறது.  நான் இந்த மடிகணினியை வாங்கிய அதே காலகட்டத்தில் வாங்கிய தோழர் ஒருவரின் மடிகணினியை ஒன்றரை ஆண்டுகள் முன்பு பார்த்தேன். புதிது இன்னும் புதிதாகவே இருந்ததைப் போலவே ஓர் எண்ணம். இத்தனைக்கும் அவர் என்னைப் போல பல மாதங்கள் மடிகணினியைத் தொடாமல் விடுபவர் அல்ல. ஒருவேளை தினமும் துடைப்பவராக இருக்கலாம். அது என் கதையில் இல்லை. புதிய மடிகணினிகள் கடந்த ஆண்டின் மத்தியில் திடீர் திடீரென ஆன்லைன் ஸ்டோர்களிலும், அருகாமை கடைகளிலும் மாயமாகின. சாதாரண (கணினி) டேப்லெட்களும் வாங்க வாய்ப்பே இல்லை. ஆகஸ்ட்டிலோ, செப்டம்பரிலோ ஒரு மடிகணினியை சரியான பட்ஜெட்டில் கண்டேன். அப்போது வாங்க இயலவில்லை. இப்போது மனம் மாறி Ryzen Processor-கள் பக்கம் தலை திருப்பியிருக்கிறேன். நல்ல மாடலும், கையில் பணமும் தங்கினால் புதியது இனி நம் வசம்.

புதிய கதை நாவலாக எழுத திட்டமிடப்பட்டது. எழுதும் வேகம் குறையக் குறைய அதன் நீளத்தைக் குறைத்து வைத்தாயிற்று. ஆக அது குறுநாவலாக வரக்கூடும். அதன் பின்கதைகள் ஏராளம் உண்டு. அதில் சிலவற்றை மின்னூல் வெளியான பின்னர் இனி தொடர்ந்து எழுதுவேன்.

ஏன் சிக்னலுக்கு வர வேண்டும்? இந்தக் கேள்வியை சிலர் கேட்டிருந்தனர். இப்போதைக்கு ஒரே பதில்தான். எதுவா இருந்தாலும் பிப்ரவரி எட்டாம் தேதிக்குப் பிறகு நான் சொல்றேன் சார். இளவலும் சிக்னலில் இருப்பதைக் கண்டதும் அவனை அழைத்தால், நான் மூணு வருஷமா இங்க இருக்கேன்.. நீயெல்லாம் என்ன Open Source பத்தி படிக்கிற? என்று துவங்கிவிட்டான்.

என் கவலையெல்லாம் இரண்டே இரண்டுதான். நான் பெரும்பாலும் வாட்ஸப்பில் உலவுகிற நேரம் குறைவு. புழங்குகிற ஆட்கள் அதிலும் குறைவு. அந்த நபர்களில் பெரும்பாலானோர் வந்துவிட்டால் ஒரு கதை தீரும். மற்றொன்று ரொம்ப முக்கியம்.

பல மாதங்கள் யோசனைகளும், பிரயத்தனங்களும் போட்டிபோட்டு உருவாக்கிய கல்லூரித் தோழர்கள் குழு ஒன்றை இப்போது என்ன செய்வது என்பதுதான் பெரிய கதை.

எவ்வளவும் எழுதலாம். சில கதைகள் தீருவதே இல்லை.

மறுமொழியிட

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s