’போல’ கவிதைகள்

தமிழ் மின்னிதழ் – சுதந்திரம் -2015 -ல் நான் எழுதிய கவிதைகள் சில வெளியாகி உள்ளது.
அடிப்படையில் தமிழில் இம்மாதிரியான வடிவங்களின் பெயர்கள் என்னவென்று தெரியாத காரணத்தால் பொதுவாக கவிதைகள் என்றே அழைக்கப்படுகிறது. இதெல்லாம் கவிதையென்றால் பாரதியார் எழுதியதெல்லாம் என்ன என்றெல்லாம் கூட கேள்விகள் எழுகின்றன. கொஞ்சம் நாசூக்காக புதுக்கவிதைகள் என்று சொல்லிக்கொள்ளலாம் என்றாலும் அதுவும் சரியாகப் படவில்லை.

கட்டுரை எழுதவே எனக்கு விருப்பமிருந்தது. ஆனாலும் நேரம் இன்மையால் ஏற்கனவே எழுதி வைத்தவற்றிலிருந்து எடுத்து அனுப்பிவிட்டேன். இனி கவிதைகளை இதழ்களுக்கு அனுப்புவது குறித்து தீர யோசிக்க வேண்டியிருக்கும்.

என்னளவில் உவமைக்கவிஞர் சுரதா அவர்களின் ஒற்றை வரிமேல் தீராத நம்பிக்கை உண்டு. உரைநடையின் சிக்கனந்தான் கவிதை என்பதையே நான் எடுத்துக்கொள்கிறேன். உரைநடையில் கவித்துவம் கூட்ட பயன்படும் உவமைகளை இங்கு கருப்பொருளாக எடுத்திருக்கிறேன்.

உவமை என்பதல்லாமல் இருந்த மூன்று கவிதைகள் இதழில் வெளியாகவில்லை. அதற்கும் இதழ் ஆசிரியர் அவர்களுக்கு நன்றி. எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் இவ்விதழ் குறித்த பதிவில், கவிதைகள் பெரும் சோர்வை அளித்தன என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். நல்லவேளையாக எதையும் குறிப்பிட்டுச் சொல்லவில்லை.

இனியும் நான் கவிதைகள் எழுத முயற்சிப்பேன். ஆனால் இதழ்களில் பிரசுரிப்பது குறித்து நன்கு யோசிப்பேன்.
ஆகவே கடைசியாக,
வேறு யாரேனும் இதழை வாசிக்க விரும்பினால்
வாசிக்க‌ / தரவிறக்க: https://drive.google.com/file/d/0BwdaEHEd7U78dWxXLWlQNl9jcWc/edit

நான் எழுதியவை:

 

அலை தழுவிய
பாதம் போல
குளிர்கிறது

நெடுநாள் கழித்து
வீடு திரும்பிய
என் மனம்

*
இப்போதெல்லாம்
தினமும் ஒருமுறை
வீதியை மழை நனைக்கிறது

உன் நினைவுகள்
என் மனதை நிறைப்பதைப் போல

*

உறக்கமில்லாத
இரவுகளில் செவியை
நிறைக்கும் இசை போலவே
நினைவு அடுக்குகளில் இருந்து
மீட்டெடுத்த உன் நினைவுகளும்
மனதை நிறைக்கின்றன

*

மூடிய சன்னலின்
ஏதோ ஒரு இடைவெளி வழியே
நுழைந்து குளிரேற்றும்
சில் காற்றைப் போல
பேசாது கழித்த
நாட்களுக்கெல்லாம்
சேர்த்து வைத்து
நியாயம் செய்கிறது
அந்த அலைபேசிக் குரல்!

*

அலமாரி

நான் அடுக்கி வைத்ததை
நீ கலைத்து விடுகிறாய்
நான் அடுக்கி வைப்பதிலேயே
களைத்து விடுகிறேன்

*

விரல் பட்டதும் எழும்பும்
இசை போல
உன் குரல்
என்னை அழைக்கையில்
அனிச்சையாக
எழுந்து நடக்கின்றன
என் கால்கள்

*

எங்கேயோ கேட்டு
மறக்க முடியாத
சந்தப்பாடலைப் போல

உதடுகள்
நினைத்த போதெல்லாம்
முணுமுணுக்கிறது
உன் பெயரை 

*

மழைத் தூறலின் நடுவே
நின்று பருகிய தேநீர் போல
துளித்துளியாக உற்சாகம்
சேர்க்கிறது உன் வார்த்தைகள்

*

எப்போதாவது உன் நினைவுகள்
எப்படியாவது பேனா முனைக்குள்
நுழைந்து விடுகிறது.

மெய்க்குள்ளே உயிர் போல
மைக்குள்ளே கலந்து விடுகிறது

அவ்வப்போது இப்படி
ஏதாவது எழுதத் தூண்டுகிறது

*

முருங்கை இலை சேர்த்து
உருக்கிய நெய் வாசம் போல

நினைக்கையில் எல்லாம்
நெஞ்சோடு கலந்துவிடுகிறது
நெடுநாள் கழித்து சந்தித்த
நண்பனின் நினைவுகள்

Advertisements

மறுமொழியிட

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s