சில கதைகள்!

 

மீண்டும் கதைகள்!

எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் தளத்தில் புதியவர்களின் கதைகள் பிரிவில் போகன் எழுதிய ’பூ’ -வைப் படிப்பதற்காக கடந்த ஆண்டே தனியே எடுத்து வைத்திருந்தேன். ஐந்து அல்லது ஆறு முறை முயற்சித்தும் முழுமையாகப் படிக்க நேரமின்றி அவதியுற்றேன். ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும் வியப்பில் ஆழ்த்திய கதை. ஏறக்குறைய 14 A4 தாள்களை விழுங்கிய அக்கதையை சமீபத்தில்தான் மீண்டும் எடுத்து முழுமையாகப் படித்து முடித்தேன்.

இந்த ஆண்டு நான் படித்த மிகச்சிறந்த சிறுகதைகளில் அதற்கு கண்டிப்பாக இடம் தருவேன். அவ்வளவு விரிவாக கதை சொன்னவிதம் ரொம்பவே பிடித்திருந்தது. நாஞ்சில் தமிழும், மலையாளமும் இணைந்த உரையாடல்கள். அப்புறம் கதையின் அமானுஷ்யம்!

அதெல்லாம் தவிர்த்துவிட்டு கடந்த வாரம் வீட்டில் இரண்டு மூன்று ஆனந்த விகடன்களை கையில் எடுத்துவைத்து புரட்டியபோது சிறுகதைப் பக்கங்களில் போகன் பெயர் வந்தது. ’யாமினி அம்மா’ என்றொரு கதை.

முதல் வாசிப்பில் எனக்கு கதை இன்னும் முழுமையாக பிடிபடவில்லை. ஆனாலும் இரண்டு கதைகளும் ஒரு சில புள்ளிகளில் இணைகின்றன.

அம்மா கதாபாத்திரத்தை முன்னிறுத்தியே இரு கதைகளும் இருக்கின்றன. யாமினி அம்மா-விலும் கதாபாத்திரங்கள் மலையாளம் பேசுகின்றன. கதையே கேரளாவில்தான்! போகன் நாகர்கோயிலைச் சார்ந்த மருத்துவர் என்பதும், அவர் பெரும்பாலும் கவிதை எழுதுபவராக அறியப்படுவதும் இதையெல்லாம் படிப்பதற்கு முன்பே நான் அறிந்த தகவல்கள்.

ஆனந்த விகடனில் இரண்டாவது 3D  பதிப்பின் முதல் இதழில் எழுத்தாளர் காமுத்துரை எழுதிய ’மிகினுங் குறையினும்’ செம வேகமான த்ரில்! சாதாரணமான நிகழ்வுகள் சமயங்களில் எப்படியெல்லாம் எவருக்கெல்லாம் சவால் ஆகின்றன என்பதைச் சொல்லும் கதை. உப்பு தான் மிகவும் கூடாது… குறையவும் கூடாது!

இரா முருகன் எழுதிய பகல் பத்து இராப் பத்து படித்து முடித்தேன். குறுநாவல்களைப் படிப்பதில் ஒரு மகிழ்ச்சி இருக்கிறது. அதிலும் இது போன்ற கதைகள் தனிரகம். ஒரு படம் பார்த்த மாதிரி விறுவிறுவென்று நகரும் கதை மும்பையின் மூன்று மாந்தர்களின் 12 மணிநேர வாழ்வியலைச் சொல்லுகிறது. பத்திலிருந்து பத்து வரை! இரா. முருகன் தளத்திலேயே வாசிக்கக் கிடைக்கிறது.

அதன் பின் சுஜாதா எழுதிய ஸ்ரீரங்கத்துத் தேவதைகள் படித்து முடித்தேன். அப்படியென்னதான் அந்த கதைகளில் இருக்கிறது? இப்படி கொண்டாடுகிறார்கள்.. என்றொரு தோழர் கேட்டிருந்தார். சுஜாதா எழுதியதில் பலருக்கும் பளிச்சென்று நினைவில் வரும் கதைகள் ஸ்ரீரங்கத்து தேவதைகள் தான்! நான் மட்டும் படிக்காமல் என்ன?

சரியாக சுஜாதா இறந்த ஒரு வாரத்தில் ஆனந்த விகடனில் பேப்பரில் பேர் கதை வந்தது. அப்போதே கேவி-யும், ரங்கு கடையும் எனக்குள் வந்துவிட்டது. மீண்டுமொரு முறை சாகா வரம் பெற்றவர்களாய் அந்த கதாபாத்திரங்கள் வந்து சென்றனர். தங்கைக்கும் சுஜாதாவுக்குமான புரிதல்கள், பாட்டியின் வளர்ப்பு என ஆங்காங்கே தொட்டுக் காட்டியிருந்தாலும் உண்மைத்தன்மை குறித்த ஐயம் எழுதுகிறது. அதையும் சுஜாதாவே இப்படிச் சொல்லுகிறார். 

ஏறக்குறைய ஜீனியஸ், கிருஷ்ண லீலா, பாம்பு, மறு, எதிர் வீடு, பேப்பரில் பேர், உள்பட சில கதைகள் ரொம்பவே பிடித்திருந்தது. மாஞ்சு கதை மட்டும் கிடைக்கவில்லை. எங்கோ தவற விட்டுவிட்டேன்…

 அடுத்ததாக நெம்பர் 40 ரெட்டைத் தெரு படிக்க விருப்பம். இரா. முருகன் எழுதிய இப்புத்தகம் இரண்டாண்டுகளுக்கு முன்பே படித்திருக்க வேண்டியது. தவறிவிட்டது. அதற்கு கிரேஸி மோகன் முன்னுரை எழுதியிருப்பார். இன்னும் பல வரிகள் நினைவில் இருக்கிறது.

தாயைப் போல பிள்ளை என்பதைப் போல அசப்புல பாத்தா ஸ்ரீரங்கத்து தேவதைகளும், ரெட்டைத் தெருவும் ஒண்ணு!

ஒரு அத்தியாயம் கூட படித்ததாக ஞாபகம். ஆனாலும் முதலில் இருந்து படிக்க விருப்பம்… பார்க்கலாம்!!

Advertisements

மறுமொழியிட

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s