பயணத்தில் சில புரிதல்கள்:

ஏறத்தாழ கடந்த 3-4 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக வெவ்வேறு ஊர்களுக்கு பயணம் செல்ல வேண்டியிருந்தது. தனியே பயணக்கட்டுரைகளாக  எழுதியிருக்கலாம். இப்போதைக்கு தொடர்கள் எதையுமே தொடுவதாக இல்லை! ஆனாலும் சில தனிப்பட்ட விருப்பங்கள் உண்டு. விரைவில் சொல்வேன்!

கடந்த 2010-ல் எனது தந்தையும் நானும் ரயிலில் பயணப்பட்டோம். சற்றே வித்தியாசமான அனுபவங்கள் வழிநெடுகவும் கிடைத்தது. கடந்த ஆண்டு நான் மட்டும் தனியே ஆயிரக்கணக்கான கி.மீகள் பயணப்பட நேர்ந்தது. கடந்த அக்டோபர் மாதத்து இறுதியில் சிறப்பான பயணம் மதுரையில் நிகழ்ந்தது. அதைப்பற்றி எழுத கொள்ளை ஆசை. ஆனாலும் இப்போது வேண்டாம்.!

எனது ஒவ்வொரு பயணங்களின் முடிவிலும் புதிதாக நண்பர்கள் கிடைக்கிறார்கள். ஒவ்வொருவரும் வித்தியாசமான அனுபவங்களை எனக்காக தந்து சென்றனர். அவர்களுக்கெல்லாம் நான் கடன்பட்டவன்!

கடந்த பிப்ரவரி மாதத்தின் குறிப்பிட்ட வாரம் எனக்கு கடும் வேலைப்பளுவிற்கு மத்தியில் கிட்டத்தட்ட 40 மணிநேரத்துக்குள் 400 கிமீகளை கடந்து பயணப்பட வேண்டிய அவசியம் வந்தது. சரியான அளவில் உறக்கம் இல்லாமல் கிட்டத்தட்ட அடுத்து வந்த 2-3 நாட்களையும் அப்பயணம் விழுங்கிவிட்டது. ஆனால் அது ஒரு சுகமான பயணம்!

அந்த சனிக்கிழமையின் மாலையில் பேருந்தைப் பிடித்தேன். கிட்டத்தட்ட நூறு கி.மீக்கும் அதிக தொலைவு பயணம் சென்றேன். அப்பயணத்தை தொடங்கும் முன் பேருந்தில் ஒரு பிரச்சாரம். புரட்சிகரமான கருத்துகளைத் தாங்கிய ஒரு பத்திரிகையினை விற்பதற்காக ஒருவர் எல்லா பயணிகளின் கவனத்தையும் தன்வயப்படுத்தினார். அந்த இதழின் அட்டைப்படத்திலேயே பெண் வன்கொடுமைக்கு எதிராக நாம் என்ன செய்யலாம்? என விளக்குவதைப்போல் ஒரு படம். அந்த மனிதர் அத்தனை அற்புதமாக தன் கருத்தை பயணிகளிடம் சென்று சேர்த்தார் என்றே நான் சொல்வேன்.

அவர் கூறியதிலிருந்து சில கருத்துகளை நான் இங்கே வாக்கியங்களாகப் பதிகிறேன்.

  •   நம் வீட்டுப் பெண்களை/ குழந்தைகளை நமது அரசாங்கத்தால் பாதுகாக்க முடியாது. அதன் அவசியம் அரசிற்கும் இதுவரை இருந்ததில்லை. சமூக அக்கறையோடு நாமேதான் நம் பிள்ளைகளைப் பாதுகாக்க வேண்டும்.
  •   தொலைக்காட்சிதான் சமூகத்தைக் கெடுக்கிறது. அதில் போடப்படும் விளம்பரங்களை விட மோசமானது எதுவுமில்லை.
  • குறிப்பிட்ட “Perfume” அடித்தால் பெண்கள் மயங்குவர்!

  • குறிப்பிட்ட “Toothpaste” கொண்டு துலக்கினால் பெண்கள் ரசிப்பர்! (மேலே கூட விழலாம்!)

  •  குறிப்பிட்ட வண்டியை வாங்கினால் “ஃபிகரைப் (!!)” பிக்கப் (?) செய்யலாம்!

இப்படித்தான் பல விளம்பரங்களில் காட்டுகிறார்கள். இதிலெல்லாம் அரசு தலையிடாது. எனவே நம் கையில்தான் எல்லாமே இருக்கிறது. என்றெல்லாம் இன்னும் இன்னும் பரபரப்பாக பேசினார். மொத்தமாய் 4-5 நிமிடங்களுக்குள் சொல்ல வந்ததை சரியே சொல்லி முடித்தார். இதழையும் விற்க முன்வந்தார். விளம்பரங்களே இல்லாத இதுபோன்ற இதழ்களை ஊக்குவிக்கவாவது நான் அவ்வப்போது வாங்குவது வழக்கம். அப்போது என்னிடம் சரியான அளவில் பணம் இல்லை. (10 ரூபாய்!) சில்லரைக்காசுகளை தேடிக்கொண்டிருக்கையில் அருகிலிருந்த 50 வயதைத் தாண்டிய பெரியவர் எனக்காக ஒரு பிரதி சேர்த்து வாங்கிக் கொடுத்தார். பின்னர் அவருக்கு நான் அப்பணத்தைத் திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டு மனதார நன்றி சொல்லிவிட்டேன். ஒருவழியாக வீடு வந்து சேர்ந்தேன். வழியில் நண்பர்களைத் தேடினால் யாரும் கண்ணில் சிக்கவில்லை.

மறுநாள் காலை பள்ளித்தோழன் ஒருவன் வந்து சிறிதுநேரம் உரையாடினான். மீண்டும் ஒரு பயணம். கிட்டத்தட்ட 80 கி.மீக்கும் அதிக தூரம். சமீபகாலப் பயணங்களில் நான் காதில் headset மாட்டாமல் சென்றது அப்போதுதான்! என் பயணங்கள் எப்படியும் இசையோடுதான் இருக்கும்!!

வேறு நிமித்தமாக சென்ற பயணத்தில் பள்ளிகாலத்தோழன் ஒருவனை மீண்டும் பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. நான் அவனைப் பார்த்ததுமே அவன் பெயர் என் மனதில் பாய்ந்து நின்றது. இருப்பினும் ஒரு ஐயம் அவன்தானா இவன்? வேறு ஆளாய் இருந்தால் என்ன செய்வது?? சில தயக்கங்களைத் தாண்டி மெல்ல அவன் அருகில் போனவுடன் நீ தமிழ்தானே என்றான் அவன். நானும் அவன் பெயரைச் சொன்னவுடன் அவனும் ஆம் என்றான். தொடர்ந்து கொஞ்சம் உரையாட நேரம் வாய்த்தது.

அப்டியே இருக்கியே!

இதுதான் என் நண்பர்கள் என்னைப் பற்றி சொல்லும் ஆகச் சிறந்த கருத்து! அதன் பொருள் எனக்கு மட்டுமே சரியான அளவில் விளங்கும். நல்லா சாப்பிடுடா! என்று இறுதியாக சில அறிவுரைகளைச் சொல்லி விடைபெற்றார் அந்நண்பர். நல்லபடியாக நாங்கள் படித்த காலத்தின் குறும்புகள் எதையும் அவர் சொல்லவில்லை! இன்னுமொரு ஆச்சர்யமான தகவலும் அப்போது கிடைத்தது. அதாவது எங்கள் இருவரின் தம்பிகளும் ஒன்றாகப் படித்தவர்களாம்!

அங்கேயே 2 பயண அலுவல்களை முடித்து மாலை மீண்டும் வேறுபகுதிக்கு பயணம் தொடங்கினேன். அதாவது கிழக்கு நோக்கி. கிட்டத்தட்ட 200 கி.மீக்கும் அதிக தொலைவு. மோசமான சாலைகள், இரவு, குளிர், மண்புழுதிகள், 3-4 பேருந்துகள் மாறிமாறி ஒருவழியாக இருப்பிடம் சேர்ந்து மணி பார்க்கும்போது இரவு 11-ஐ நெருங்கியிருந்தது. அப்போதே இதையும் ட்விட்டரில் பதிந்துவிட்டேன்!

ஒரு வழியாக ட்வீட் embed செய்த பதிவு எழுதியாக வேண்டும் என்ற நீண்டநாள் ஆவல் நிறைவேறியது. இனியும் இதுபோல பயணப் பதிவுகளையும், ட்வீட் embed -களையும் தொடர்ந்து எழுத விருப்பம் மறுப்பு இருக்காது என நம்புகிறேன். சொன்னபடி நான் என்னைப்பற்றிய அறிமுகத்தில் சில திருத்தங்களைச் செய்துள்ளேன். ஓரளவு புரியும் (!) எனவும் நம்புகிறேன்.

Advertisements

மறுமொழியிட

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s